Adne Koster (Roden) rijdt indrukwekkende Alternatieve Elfstedentocht op de Weissensee

Hij was niet de man van de bloemen, niet de man van het volkslied. Maar hij was er wél. Adne Koster uit Roden. Op het ijs van de Weissensee, waar 200 kilometer lang verhalen worden geschreven in ademwolken en snijdende bochten, reed Koster een wedstrijd om met hoofdletters te noteren.

Want terwijl voorin de krantenkoppen werden voorbereid, reed Koster zijn eigen koers. Initiatief, durf, meeschuiven wanneer het kon. Na de mythische elfstedenafstand zat hij mee in de voorste bewegingen, in een kopgroep die wist: hier wordt vandaag geschiedenis gemaakt. Lang bleef hij daar, tussen mannen met grote namen en snelle pakken.

In de slotfase vocht Koster nog een prachtig duel uit met zijn eerdere vluchtgenoot Immerzeel. Geen goud, geen zilver, maar een sprint om plaats elf. Of twaalf. Het werd dat laatste. Maar wat voor twaalfde. Met een gemiddelde snelheid van 31,68 kilometer per uur over 200 kilometer mocht Koster meer dan tevreden zijn. Dit was een grote koers, en hij reed ‘m groot.

Voorin was het intussen nagelbijten. De jury had tijd nodig. Veel tijd. Een sprint waarin het verschil kleiner was dan een schaatspunt. Uiteindelijk viel het oordeel uit in het voordeel van Jordy Harink van Essent. Pas toen het verdict kwam, kwam ook de ontlading. Een oerkreet, hoorbaar tot op de tribunes. Harink won de Alternatieve Elfstedentocht.

Daan Gelling moest het doen met plek twee, zichtbaar aangeslagen. Ronald Haasjes completeerde het podium met een derde plaats.

Maar ergens daarachter, net buiten het zicht van de camera’s, reed Adne Koster een wedstrijd die blijft hangen. Geen medaille, wel een verhaal. En soms is dat precies genoeg.

Maaike Verweij uit Veenhuizen werd bij de dames 8e tijdens hun alternatieve Elfstedentocht op de Weissensee.