Een nieuwe blog van Janet

In een eerder blog 'De horeca moet sluiten' was mijn kernboodschap: Hoe raak je uit ‘de verlamming’ en leer je omgaan met extreem stressvolle situaties. En die situaties zijn er nu volop! In deze voortdurende Corona crisis is het belangrijk je hoofd, hart en handen te blijven verbinden. Juist nu! Het helpt mij positief in het leven te blijven staan en mijn creativiteit volop te benutten. Door persoonlijke reflecties te delen hoop ik anderen te inspireren, troost te geven, (h)erkenning te voelen. Gedeelde smart is halve smart toch? Dit keer geen blog maar een gedicht waarin ik mijn gevoelens de ruimte en een plek geef. Gister was er weer een persconferentie De woorden komen bij mij binnen als rouwadvertentie Weer geen perspectief Het raakt me toch weer dieper dan lief Waarom moet het zo gaan? Waarom wordt ons dit aangedaan? Ik sta in dit gevoel vast niet alleen De vraag dringt zich op: waar gaat dit heen? Ik voel boosheid, frustratie en weinig begrip Waarom moet de BV Nederland ten onder gaan als ‘zinkend schip’ Ook mijn hart klopt voor de volksgezondheid Maar er is meer belangrijk,  dat is een feit 10 maanden nu al bijna op slot Is dit dan ons lot? Begrijpen doe ik het niet altijd meer En dit doet zeer Ja we krijgen (extra) steun Maar vaak sigaar uit eigen doos of dikke dreun Hoe dan ook... de boodschap is de realiteit Dus accepteren in alle conformiteit Vandaag een nieuwe dag met nieuwe kansen Samen met andere ondernemers weer koorddansen Ondernemers zijn immers flexibel Al is de situatie nog zo penibel Met hoop op snel betere tijden Kunnen we nu niets anders dan SAMEN blijven strijden Er het beste van maken in deze pandemie Tot de door ons gewenste risico gestuurde strategie Xo Janet