Koploper Haren ontsnapt, Nieuw-Roden blijft met lege handen achter
.jpg)
Er zijn van die zaterdagen waarop je al bij het eerste fluitsignaal voelt: dit wordt er zo één. Kunstgras in Haren. Een frisse wind over het veld. De koploper tegenover je. vv Haren bovenaan de ranglijst, met de borst vooruit. En daar stond Nieuw-Roden. Met herinneringen aan die 3-1 thuisoverwinning. Verdiend. Maar ja… ranglijsten liegen niet.
De wedstrijdomroeper had het vooraf al gezegd. Met een bijna profetische kalmte: “Wat er ook gebeurt, Nieuw-Roden wint vandaag niet.”
Achteraf kun je zeggen: hij had er kijk op.
Want het werd zo’n wedstrijd. Zo’n duel waarin het spel zich niet alleen tegen je keert, maar ook het lot. En soms zelfs de man met de fluit.
Een 79-jarige arbiter, die het spel grotendeels vanaf de middenlijn beoordeelde. Dat vraagt om overzicht. Maar soms vraagt voetbal om nabijheid. Na een half uur werd Sep van der Gruiter in het strafschopgebied onderuitgehaald. Standbeen weg. Bal weg. Evenwicht weg. Iedereen zag het. Behalve de scheidsrechter. “Niets aan de hand,” luidde het oordeel. Vanaf de middenlijn oogt alles anders.
Haren was in die fase de bovenliggende partij. Druk, balbezit, dreiging. Maar scoren? Dat lukte niet. En langzaam kantelde het spelbeeld. Nieuw-Roden kwam meer aan de bal. Meer in de wedstrijd.
Toen kwam het moment van Daan van Nimwegen. Alleen voor de keeper. Alles viel stil. Een Robben-Casillas-moment. De teen van de keeper tikte de bal nét weg. Een reflex. Een zucht. Haren kwam daar goed weg.
En net voor rust, uit een scrimmage, viel dan toch de 1-0. Bitter. Altijd bitter. Zeker zo vlak voor de thee.
Maar wie Nieuw-Roden kent, weet: die ploeg geeft zich niet zomaar gewonnen.
Na rust was het spel verzorgder. Meer lef. Meer overtuiging. En toen gebeurde het moment waar nog lang over nagepraat zal worden. Een voorzet. Senna Hut. Kopbal. Langs de keeper. Via de paal. Over de lijn. Althans, zo leek het. De bal werd van achter de lijn weggewerkt. Heel Nieuw-Roden juichte. De bank sprong op.
Maar geen fluitsignaal.
“Niet te zien dat de bal over de lijn was,” klonk het later van de 79-jarige arbiter. Misschien niet vanaf de middenlijn. Misschien niet zonder hulp van een grensrechter die zijn vlag natuurlijk stil hield.
Soms zijn er wedstrijden die je niet mág winnen. Of zelfs gelijkspelen.
Lukas Jansen knalde nog een vrije trap op de lat.
Nieuw-Roden speelde inmiddels één-op-één achterin. Alles of niets. Moedige keuze. Maar risico hoort bij moed. En vlak voor tijd viel uit een counter de 0-2. De genadeslag.
Nieuw-Roden vocht. Tot het einde. Want je weet het nooit. Alleen… deze dag was anders. Het mocht niet zo zijn.
Een dure nederlaag. De kans om de koploper pijn te doen en zelf richting top drie te kruipen, vervloog op het kunstgras van Haren. Nieuw-Roden blijft vierde met 24 punten uit 11 wedstrijden. Haren staat fier bovenaan met 32 uit 14.
Maar Nieuw-Roden heeft nog wat wedstrijden in te halen! Donderdagavond wacht Blauw Geel ’15. Thuis. 20.00 uur.
En voetbal is een spel van herinneringen, maar ook van nieuwe kansen.
Laten we hopen op een zaterdagavondgevoel op donderdag. Met een beetje meer geluk
Ranglijst zaterdag 5e klasse F
- Haren – 14 – 32
- Amicitia VMC – 13 – 31
- VVK – 12 – 25
- Nieuw Roden – 11 – 24
- LEO – 11 – 23
- DIO Groningen – 12 – 20
- Asser Boys – 12 – 18
- Tynaarlo – 13 – 16
- Blauw Geel ’15 – 12 – 14
- Gruno – 13 – 13
- GRC Groningen – 12 – 11
- Amboina FC – 11 – 3
- Pelikaan S – 14 – 0
