Op de koffie bij: Appie Lampe: een man met een blauw-wit hart
In de kantine van vv Nieuw Roden is het elke ochtend rond half tien een vertrouwd tafereel. Zo'n 6 a 7 man aan de koffie, een praatje over het weekend en natuurlijk veel voetbal. Aan het hoofd van de tafel zit vaak Appie Lampe . 82 jaar geleden geboren en getogen in Nieuw Roden en nog altijd een vaste waarde bij zijn club en een bekend gezicht in Nei Roon.
“Half tien beginnen we en om half elf is het meestal weer gebeurd,” zegt Appie, "tussendoor doen we af en toe nog wat klusjes rondom het voetbalveld met elkaar."
Appie begon al jong met voetballen bij vv Nieuw Roden. “Toen ik een jaar of vijftien was begon ik in het eerste elftal. Ik stond in de spits en heb er heel wat ingeschoten.” Aan snelheid had hij geen gebrek. Dat leverde hem in die tijd ook een bijnaam op. “Ze noemden mij de blonde pijl. Tja, ik was toen nog blond én snel,” lacht hij.
Met het elftal beleefde hij mooie tijden. Het absolute hoogtepunt kwam in 1978. “Het kampioenschap in Zuidhorn, dat vergeet ik nooit weer." Er hangt zelfs een prachtige foto aan de muur in de kantine, waar hij met trots even naar kijkt. "Daardoor gingen we naar de derde klasse. Maar het mooiste was misschien nog wel het ouwehoeren met elkaar na de wedstrijd.”
In het dagelijks leven werkte Appie jarenlang bij de Spar. “Officieel was ik verkoopadviseur,” vertelt hij. “Maar ik zeg altijd: van adviseur naar charmeur.” en een charmeur is Appie nog steeds. Stilzitten is niets voor Appie. Hij is nog altijd actief bij verschillende verenigingen. Zo organiseert hij met de supportersvereniging uitjes, bijvoorbeeld een busreis naar een wedstrijd in Sneek of een klaverjas- en sjoelavond. Ook in het dorpshuis steekt hij de handen uit de mouwen. “Ik zit in de activiteitenclub en organiseer bijvoorbeeld bingo.” Daarnaast bezorgt hij boekjes van de historische vereniging in en rond Nieuw Roden.
Appie is vader van drie dochters. Twee van hen speelden ook voetbal.
“Toen ik zo’n dertig, vijfendertig jaar geleden trainer was van het dameselftal, trainden twee van mijn dochters ook mee.” Of ze op hem lijken qua voetbal? “De ene is technisch en de andere is sneller. Qua voetbal zat het wel goed, maar de hardheid… die misten ze een beetje,” zegt hij met een knipoog. Dit dames eltal is er helaas niet meer, maar binnenkort staat er een damesreünie op het programma. “Bowlen en eten in Tolbert. Dat wordt vast weer gezellig.”
Voetbal blijft natuurlijk de rode draad. Iedere dinsdagmorgen doet Appie mee aan walkin football bij ONR. “Dat is een soort gymnastiek met de bal. En een balletje trappen verleer je net als fietsen nooit.”
Ook bij FC Groningen is hij nog regelmatig te vinden.
“We zitten met een clubje in de skybox, dat is altijd mooi.”
Elke ochtend begint Appie zijn dag rustig. “Mijn vriendin, die in Leek woont, verwent me altijd met een lekker ontbijtje 's morgens, ik ga me douchen." Daarna stapt hij in de auto richting kantine van vv Nieuw Roden. “Daar zitten we met een man of zeven. We kopen samen koffie in, soms even wat lekkers erbij en bespreken het afgelopen weekend en natuurlijk het komende weekend. Dat gaat eigenlijk altijd over voetbal.”
Toch mist Appie soms iets van vroeger.
“Na de wedstrijden was het altijd gezellig in de kantine. Dat nazitten met supporters, dat mis ik tegenwoordig wel een beetje.”
Maar één ding is zeker: het blauw-witte hart van Appie Lampe klopt nog altijd net zo sterk als vroeger. En zolang de koffie warm is en er over voetbal gepraat kan worden, zit hij elke ochtend weer gewoon aan tafel in de kantine van zijn club.
Credits Coby van Zanten
