Warenhuis De Vries al 80 jaar een begrip in Roden!

2 feb. 2026

Op 1 februari 1946 openden Aaltje en Hermanus de Vries hun warenhuis aan de Heerestraat 3 in Roden, naast Het Wapen van Drenthe. Wat begon als een klein winkeltje aan huis, met de verkoop van potten, pannen, kraantjespotten en andere huishoudelijke artikelen, maar ook sieraden en tijdschriften, groeide uit tot een winkel waar je eigenlijk voor alles terecht kon. En dat werkte, want inmiddels is het uitgegroeid tot een echt familiebedrijf, met de derde generatie aan het roer. Dit jaar, op 1 februari, viert het bedrijf een bijzonder jubileum: 80 jaar Warenhuis De Vries. 

José de Vries, dochter van Geert en Tineke de Vries en kleindochter van Aaltje en Hermanus, vertelt over de rijke geschiedenis én de toekomst van het familiebedrijf. In de loop der jaren veranderde het warenhuis met de tijd en met de wensen van de klant. Het assortiment werd steeds uitgebreider en op een gegeven moment werden ook tuinmeubelen toegevoegd aan het aanbod. Dat bleek een schot in de roos.

De focus ligt tegenwoordig vooral op tuinmeubelen en daar sluit de naam De Vries XL Tuinmeubelen naadloos op aan. Wat begon als een klein winkeltje aan huis, is uitgegroeid tot een prachtige showroom met een uitgebreid aanbod tuinartikelen aan de Gedempte Haven in Roden. Familiebedrijf De Vries is en blijft een begrip in Roden, met een rijke geschiedenis van 80 jaar, hopelijk mogen er nog vele jaren volgen. 

Het begon dus allemaal 80 jaar geleden aan de Heerestraat 3 in Roden. Hermanus de Vries werkte als timmerman samen met zijn broer bij bouwbedrijf De Vries, dat naast het woonhuis en warenhuis van Hermanus en Aaltje gevestigd was. Naast de zorg voor vier kinderen en het huishouden runde Aaltje de Vries ook nog het warenhuis. “Maar dat liep gewoon goed,” vertelt José. 

Drie jaar na de opening van het warenhuis werd de vader van José geboren: Geert de Vries. Veel mensen zeggen dan ook dat hij in de winkel is geboren en dus de geboren opvolger zou zijn. Zelf zag hij dat in het begin nog niet zo. Geert wilde, net als zijn vader, timmerman worden. Toch behaalde hij zijn middenstandsdiploma en werkte hij daarnaast als timmerman. Later ging hij aan de slag in een luxe warenhuis in Arnhem. Daar merkte hij hoe leuk hij het winkelvak eigenlijk vond. Na zijn terugkomst in Roden besloot hij om in de zaak van zijn ouders te gaan werken en deze later over te nemen.

Na de overname ontmoette Geert zijn vrouw Tineke. Toen het steeds drukker werd in het warenhuis, werd het eigenlijk noodzakelijk dat ook zij in het bedrijf kwam werken en dus afstand moest doen van haar werk als juf. Dat was een moeilijke stap, want ze had het erg naar haar zin als juf. De achtergrond van Tineke bracht een fantastisch initiatief met zich mee, namelijk om speelgoed te gaan verkopen. Daardoor bleef de connectie met de scholen en de kinderen in het dorp bestaan. Vooral rond Sinterklaas en Kerst was het een drukke, maar gezellige tijd, wanneer de scholen hun inkopen deden bij Warenhuis De Vries. 


In 1985 werd het pand nieuw gebouwd, omdat het oude gebouw veel last had van lekkage. José bevestigt dat ook: “Het pand stond altijd vol met emmertjes om de druppels op te vangen.” Het pand dat destijds werd gebouwd staat er nog steeds; tijdens de verbouwing ging de verkoop gewoon door in de loods. Als tegemoetkoming voor de klanten kregen ze 10% korting op niet-afgeprijsde artikelen. 

In die periode huurde de familie De Vries ook een grote hal van een betonbedrijf achter het warenhuis. Toen dat bedrijf vertrok en er woningen werden gebouwd, verdween een deel van de opslagruimte. Tegelijkertijd veranderde het winkelpubliek met de opkomst van prijsstuntende winkels. Al met al maakte het de situatie er niet makkelijker op. Uiteindelijk werd de focus verlegd naar de tuinmeubelen. In de Kanaalstraat openden ze een tweede winkel, gespecialiseerd in tuinmeubelen. 

In dat pand kwam ook José om de hoek kijken. Net als haar vader zei ze als kind al: “Ik ga die winkel niet overnemen, blijf niet in Roden wonen en ga gewoon mijn eigen leven leiden.” Nadat ze was afgestudeerd en via Tempo-Team aan haar werkleven begon, merkte ze toch dat dat hele andere koek was. “Ik vond het wel hartstikke leuk, maar je werkt in een hele grote organisatie, met heel veel bazen boven je.” Daardoor werd er niet altijd geluisterd naar de ideeën die José had en dat vond ze lastig.

Geert en José gingen samen aan de slag met de tuinmeubelen aan de Kanaalstraat. Tineke, Jeanet en het overige personeel hielden het warenhuis draaiende, vooral in de zomerperiode, wanneer het seizoen voor tuinmeubelen volop bezig was. Rond de feestdagen lag de drukte juist weer in het warenhuis, dus dan werd daar weer extra op ingezet.

In 2008 werd het warenhuis opgeheven. De groeiende concurrentie werd te groot en webshops begonnen steeds meer terrein te winnen. De winkel kon door alle veranderingen, niet meer rendabel draaien. Wat wél fantastisch liep, waren de tuinmeubelen; daar werd het juist steeds drukker. Doordat het warenhuis stopte, kon Tineke ook bijspringen bij de verkoop van de tuinmeubelen. 

Ook binnen de tuinmeubelen veranderden vraag en aanbod, de markt en de trends. Het begon met kunststof klapstoelen, daarna kwamen teakhouten stoelen en in de laatste jaren aan de Kanaalstraat waren aluminium stoelen helemaal in. Toen de markt verschoof naar grote, luxe loungesets, bleek de winkel van 500 m2 aan de Kanaalstraat te klein. Bovendien was het pand smal, waardoor het niet meer ideaal was als showroom. Sets pasten niet volledig in de winkel en stonden vaak half opgesteld. Voor klanten was het daardoor lastig om voor te stellen hoe zo’n set er thuis uit zou zien. 

In 2011 diende zich de oplossing aan. Sjors van der Heide liep de zaak binnen en vertelde dat hij de oude Brabantiafabriek aan de Gedempte Haven had gekocht, waar hij een skihal wilde vestigen. Daarnaast was er ruimte voor een zomerwinkel en daarbij dacht hij aan De Vries Tuinmeubelen. Niet laten merken dat hen dit wel wat leek, dachten ze nog. “Oké ja, we zullen erover nadenken,” zeiden ze, terwijl ze wisten dat dit een ultieme kans was. 

Op de vraag hoe Sjors dit voor zich zag, antwoordde hij simpel: “Probeer het eerst maar.” De familie De Vries kreeg drie maanden de gelegenheid om te kijken of het zou werken in het pand. Als een soort tijdelijke pop-upstore gingen ze aan de slag. In die periode waren ze hun aanbod eigenlijk al volledig kwijtverkocht. De conclusie was duidelijk: hier moeten we blijven. In 2012 vestigden ze zich dan ook officieel aan de Gedempte Haven in Roden naast Snow en Co.

In het begin, toen De Vries zich vestigde aan de Gedempte Haven, bestond slechts de helft van de huidige ruimte uit showroom; de andere helft werd gebruikt als magazijn. Inmiddels is de showroom flink gegroeid en is er 3.000 m2 ruimte voor het grote en diverse aanbod aan tuinmeubelen. De naam De Vries XL Tuinmeubelen doet die omvang dan ook zeker eer aan.

Marco, de partner van José, werkte als vertegenwoordiger van verschillende kledingmerken. In het begin van hun relatie sprak Marco al vaak uit hoe gaaf het hem leek om ooit een eigen zaak te hebben. In eerste instantie dacht hij daarbij aan een winkel in spijkerbroeken en andere kleding, iets wat goed aansloot bij zijn werkgebied.

Na afnemende gezondheid van Geert, kwam familie De Vries voor een moeilijke keuze te staan: stoppen met de zaak ondanks dat deze goed liep of op zoek naar iemand die het bedrijf wilde én kon overnemen. 

José legde dat dilemma thuis neer. Ze moest meteen denken aan Marco, die altijd had gezegd een eigen onderneming te willen. Misschien was dit wel het moment. Het gesprek duurde nog geen vijf minuten. De conclusie was duidelijk: dit gaan we samendoen. In december 2014 namen ze de winkel officieel over, José ging van medewerker over naar mede-eigenaresse en Geert ging van eigenaar naar medewerker om zo toch nog onderdeel te blijven van het bedrijf dat hij al die jaren heeft gerund. 

Voor Geert was dit best wel een moeilijke stap, omdat hij steeds meer afstand ging doen van zijn kindje. Hij hield zich meer op de achtergrond bezig met de zaken. Zoals het in elkaar zetten van de meubels maar ook de verkoop en het slijpen van schaatsen waar zijn hart ook lag. Tot vorig jaar werkte hij nog in het bedrijf maar nu heeft hij toch het werk losgelaten. Uiteindelijk is het dus allemaal goedgekomen en dragen Marco en José nu zorg voor de winkel. 

Om dit heugelijke feit met hun klanten te vieren hebben ze een mooie actie bedacht. Benieuwd naar de actie? Kom dan langs in de Showroom aan de Gedempte Haven.

Tekst: Laura Ottens

Deel deze pagina