Nieuw-Roden houdt zicht op periodetitel na winst op Pelikaan S

Op een zaterdag waarop de winter de lakens uitdeelde en het voetbal eigenlijk beter onder een deken had kunnen blijven, deed Nieuw-Roden wat het moest doen. Op het kille kunstgras van Oostwold werd hekkensluiter Pelikaan S met 0-3 verslagen. Zakelijk, verdiend, maar gespeeld onder omstandigheden die meer aan Siberië deden denken dan aan half januari in Noord-Nederland: regen, ijzel, min één graad en een schrale wind die door alles heen sneed.

Het was zo’n middag waarop niemand écht wint. Niet het publiek, dat bibberend langs de lijn stond. Niet de clubs, met lege kassa’s en koude handen. En eigenlijk ook niet het voetbal zelf. Toch moest er worden gespeeld. De KNVB had het zo bepaald. En dus rolde de bal.

Nieuw-Roden pakte het professioneel aan. In de eerste helft was er nog sprake van voetbal. Fris, aanvallend en met lef. Senna Hut mocht starten en liet meteen zien waarom. Een bal die bleef hangen, een keeper die net iets te ver voor zijn doel stond, en toen: een lob. Zacht, slim en dodelijk effectief. De 0-1 was een pareltje en een visitekaartje tegelijk. (foto onder)

Niet veel later volgde nummer twee. Een hoekschop van Jeroen Gooijert, een kopbal van Yaron IJtsma en ineens stond het 0-2. Pelikaan S keek, Nieuw-Roden dicteerde. IJtsma probeerde het daarna ook nog van afstand, maar zijn schot ging net over. Met 0-2 werd de kleedkamer opgezocht, vooral om weer gevoel in vingers en tenen te krijgen. (foto's onder)

Na rust zakte het spel weg, alsof de kou langzaam bezit nam van de benen. Het werd rommelig, traag en inspiratieloos. De bal deed niet meer het werk, het tempo verdween. Begrijpelijk misschien, maar tegen een tegenstander als Pelikaan S mag het scherper. Toch viel er nog een hoogtepunt te noteren.

Een afgeslagen schot belandde ver buiten het strafschopgebied. Invaller Sep van de Gruiter keek, dacht en haalde uit. Een hoge boog, een wanhopige hand van de keeper, en toen: onder de lat. Doelpunt. Mooi. Net zo mooi als de twee ervoor. De 0-3 was het slotakkoord.

Meer zat er niet in, al had het gekund. De omstandigheden wonnen het van het spel. Maar de punten gingen mee naar Nieuw-Roden, en dat was uiteindelijk het enige dat telde.

Met deze overwinning staat Nieuw-Roden virtueel bovenaan, al vertelt de stand met scheve wedstrijden een ander verhaal. Derde met 24 punten uit tien duels, achter Haren en Amacitia VMC die meer wedstrijden speelden. De periodetitel is nog altijd binnen bereik, en ook het kampioenschap lonkt.

Voor nu volgt een vrije week. Even opwarmen. Even herstellen. En misschien, heel misschien, dat er ergens wordt nagedacht over voetbal spelen in de winter. Maar dat is een ander verhaal.